همه ی عشقها هوسه

ای یار

vawer — Fri, 23 Oct 2009 16:29:18 GMT

تو هم مومن نبودی بر گلیم ما

و حتی در حریم ما

ساده دل بودم که میپنداشتم دستان نااهل تو باید مثل هر عاشق

رها باشد

تو هم با من نبودی یار

ای آوار

ای سیل مصیبت بار

دروغه

vawer — Wed, 30 Sep 2009 16:41:22 GMT

هر کی میگه عاشق و بی قرارتم دروغه
هر لحظه با گریه در انتظارتم دروغه
هر کی میگه رفیقتم دشمن جونه
پیمونه محبتش ساغر خونه
هر کی میگه اسیر اون نگاهتم دروغه
تو لحظه های خستگی پناهتم دروغه
هر کی برای گریه شونه هاش پناهه
رخش چو روز روشن و دلش سیاهه
رنج پیاپی نکش ای مهربون
مست دقایق نشو ای بی نشون
قدر دل غمزده ات را بدون
دست ارادت مده با هر کسی
عطر گل یاس ندارد خسی
آخر قصه به کجا می رسی ؟

رویای این خاک

vawer — Wed, 02 Sep 2009 19:22:55 GMT

زیر رگبار خمپاره صدای آژیر وحشتناک
هنوزم اصرار میکنی میری؟واسه رویای این خاک

هنوزم فکر میکنی دنیا از دست تو می ترسه؟
می خوام باور کنم میری دلت محکمه قرصه

می خوام باور کنم میری بهم میگی خوشبختی
باید برگردی دوباره ببینم تو سالم برگشتی

باید برگردی دوباره تا این خاک رویاشو بشناسه
بفهمه قلب پاکی هست ! هنوزم غرق احساسه

من این روبان می بندم به شرطی که برگردی
به شرطی که بدونم منم با دنیای خودت بردی

عارف

vawer — Sat, 22 Aug 2009 15:46:17 GMT

اگه سبزم ، اگه جنگل
اگه ماهی ، اگه دریا
اگه اسمم همه جا هست
روی لب ها تو کتابا
اگه رودم رودگنگم
مثل مریم اگه پاک
اگه نوری به صلیبم
اگه گنجی زیر خاک
واسه تو قد یه برگم
پیش تو راضی به مرگم

اگه پاکم مثل معبد
اگه عاشق مثل هندو
مثل بندر واسه قایق
واسه قایق مثل پارو
اگه عکس چهل ستونم
اگه شهری بی حصار
واسه آرش تیر آخر
واسه جاده یه سوار
واسه تو قد یه برگم
پیش تو راضی به مرگم

اگه قیمتی ترین سنگ زمینم
توی تابستون دستای تو برفم
اگه حرفای قشنگ هر کتابم
برای اسم تو چندتا دونه حرفم
اگه سیلم پیش تو قد یه قطره
اگه کوهم پیش تو قد یه سوزن
اگه تن پوش بلند هر درختم
پیش تو اندازهء دگمهء پیرهن
واسه تو قد یه برگم
پیش تو راضی به مرگم

اگه تلخی مثل نفرین
اگه تندی مثل رگبار
اگه زخمی ، زخم کهنه
بغض یک در رو به دیوار
اگه جام شوکرانی

تو عزیزی مثل آب
اگه ترسی، اگه وحشت
مثل مردن توی خواب
واسه تو قد یه برگم
پیش تو راضی به مرگم

vawer — Sat, 22 Aug 2009 15:43:42 GMT

عارف جان سرعت اینترنت خیلی بایینه دوباره میام

vawer — Thu, 09 Jul 2009 07:00:18 GMT

راحتم کن از این بوسه بنوش
پیرهن گناهشو به من بپوش

هر دوتامون توی تصویرِ سیاه و مخملی
یه بلوری ، یه سکوت شکستنی

نفسام با نفسات قافیه سازی می کنه
عکس چشمام تو چشات داره بازی می کنه

پنجه هامون توی هم نقش عشق رو می کشن
حسرت طعم لبات این لبامو می کشن

بزن بوسه، توی رویای لبای تو اسیرم
راحتم کن، که با پرهای باز باید بمیرم

فرامرز ( matboox )

vawer — Sat, 27 Jun 2009 15:51:18 GMT

بیا که دوست دارمت !!

بگذار که آسمان، آنگونه که هست در جذبه دو چشم تو، خود را بگسترد.

بگذار تا ماه، حتی به زیر ابر، در این سیاه شب، آرامشی به قلب سپید تو آورد...

شاید کمی که گذشت، شاید تبسم در چشم روزگار، شاید که مشق صبر، تکلیف روزگار، نچندان به کام ماست...

بگذار زیر و بم این زمین سخت، با پای خسته تو، گفت و گو کند.

شاید قبول جهان، آنچنان که هست، آغاز زندگی است.

آنجا که واژه ها به هیاهو نشسته اند.

شاید که شاخه گلی از سکوت ناب، آواز زندگی است.

بگذار اگر فاصله ای هست بین ما، تا روز ماندگاری دیوار سرد، یک پنجره برای دیدن هم هدیه آوریم.

بگذار تا پیکر بت دار روزگار، در برکه گذشت پاشویه ای کند.

آنجا که ناتوان کلام خسته، به فریاد می رسد.

دیگر سکوت، نقطه پایان گفتگوست.

گاهی تحمل خاری درون دست شیرین تر از لطافت گلهای زندگیست.

بگذار تا به دشت جدایی در این زمان، بارانی از طراوت و بخشش، سفر کند.

بذری به دشت مهربانی هدیه آوریم و آنگه بغل بغل تبسم تازه درو کنیم.

چشمان پرسش خود را، تو بسته دار.

لبخند مهربان تو در چشم شرمناک، یعنی بیا.

« بیا دوباره دوست دارمت »

شاید که یک سلام، آغاز گفتگوست.

شاید برای رسیدن به شهر عشق اولین قدم از خود گذشتن است.

عادت

vawer — Sat, 06 Jun 2009 21:45:18 GMT

آغوشتو به غیر من به روی هیشکی وا نکن

منو از این دلخوشی ها آرامشم جدا نکن

من برای با تو بودن پر عشق و خواهشم

واسه بودن کنارت تو بگو به هر کجا پر می کشم

منو تو آغوشت بگیر ، آغوش تو مقدسه

بوسیدنت برای من تولد یک نفسه

چشمای مهربون تو منو به آتیش می کشه

نوازش دست های تو عادت ترکم نمیشه

فقط تو آغوش خودم دغدغه هاتو جا بذار

به پای عشق من بمون هیچ کسو جای من نیار

مهر لباتو رو تنو روی لب کسی نزن

فقط به من بوسه بزن به روحو جسم و تن من

vawer — Sat, 30 May 2009 16:29:18 GMT

عشق بينايي را ميگيرد و دوست داشتن ميدهد.

دوست داشتن از عشق برتر است.

دوست داشتن از روح طلوع ميکند و تا هر جا که يک روح ارتفاع دارد

دوست داشتن نيز همگام با آن اوج ميابد.

عشق در دريا غرق شدن است و دوست داشتن در دريا شنا کردن

عشق

vawer — Mon, 27 Apr 2009 14:36:31 GMT