چشمان خسته ات بی فروغ نیست.

هيچ گاه اگرچه تظاهر به شب تيرگی می کردند.

برای توبه ات هر روز بارها،

به دور از چشم تو،عشقت ورزيده ام!

قرآن من،حرف های ديروز و امروزی ست که از لب های

خاموش تو جاری اند.

قبله ی من،دو چشمان تواند

و من هر شب با اشکان پاکت وضو گرفته ام

و در صحن نگاهت_عجيب خالصانه_ نماز گذارده ام.

شريعت يعنی دوستی و تو دوست من،خدايی در اين زمين!

روح القدس پاک من،جلوه ی ديگر خدايی.

به خاطر بسپار سخن فرشته ام را که می گفت:

درد نشانه ی تعالی ست.

از آن هراس مکن و تو،