اگر همه کلمه ها با من قهر کنند. اگر هیچ خودکاری با من همراه نشود.
اگر شب ستاره هایش را از من پنهان کند.اگر ماه دیگر در اتاقم قدم نگذارد.
اگر درختان و گلها عطرشان را از من دریغ کنند.اگر آسمان جای خود را با زمین عوض
کند.
اگر دریا ها سنگ شوند و کوهها آب من باز هم صبر پیشه میکنم.
اما نمی دانم اگر یک روز صبح چشمهایم را با امید دیدن تو نشویم چه باید بکنم؟
نمی دانم اگر تو را نبینم وبه یادت نباشم باز هم باغچه کوچک گلها زیبا جلوه میکنند؟
بی تو دیگر لبها و لبخند چشمها و تماشا زیبا نیست
نمی دانم اگر تو نبودی و عشق تو نبود الان از چه چیز باید می نوشتم؟
جهان با عشق دیدنی میشود
