من از پشت شبهای بی خاطره *من از پشت زندان غم آمده ام
من از آرزوهای دور و دراز *من از خواب چشمان نم آمده ام
تو تعبیر رویای نادیده ای * تو نوری که بر سایه تابیده ای
تو یک آسمان بخشش بی طلب * تو بر خاک تردیئد باریده ای
تو یک خانه در کوچه زندگی*تو یک کوچه در شهر آزادگی
تو یک شهر در سرزمین حضور*تویی راز بودن به این سادگی
مرا با نگاهت به رویا ببر*مرا تا تماشای فردا ببر
دلم قطره ای بی تپش درسراب * مرا تا تکاپوی دریا ببر
و هر صبح با در آغوش داشتن تو
از خواب بيدار مي شوم
نيمه شب وقتي چشم باز مي کنم
تابلويي زيبا از آفرينش خداوند را مي بينم
موهاي پاشيده
چشماني زيبا
خواب و بسته
لبهايي سرخ و برّاق
زير لحاف گلدار آبي با گلهاي ريز صورتي
با انگشتانم
بر حاشيه ي صورتت
طرح زيباي چهره ات را مي کـِشم
وقتي به لبانت مي رسد
مي بوسي
با دستانم تو را در آغوش مي کـِشم
و تو انگار بيدار
خودت را در آغوش من جا مي کني
يک قالب تمام عيار
سرت را به سينه ام
زير گردنم مي چسباني
و آرام به خوابي آرامتر فرو مي روي
گرماي نفسهاي تو که به سينه مي خورند ،
روح تازه اي در من دميده مي شود
آرام آرام با موهايت بازي مي کنم
و با انگشتانم تارهاي لطيف موهايت را شانه مي کـِشم
يکي
دو تا
سه تا ...
دستم را به روي سرت مي کـِشم
و نوازش مي کنم
وحي آمد :
به من نگاه مي کني ...
ـ قول ميدي هيچوقت تنهام نزاري ؟
: آره عزيزم قولِ قول
و باز در قالب آغوش من فرو مي روي
سرت رابه سينه ام
زير گردنم مي چسباني
و آرام به خوابي آرامتر فرو ميروي
گرماي نفسهاي تو که به سينه مي خورند
روح تازه اي در من دميده مي شود
ادامه مطلب
