يه دل تنهايي هست که يکم اون ور تر مي تپه براي تو......

يادت باشه فقط تویی که تونستي وارد قلبم بشي

بدون اينکه قفلشو بشکني...

يادت باشه من شب ها حتي تو رويا هام با تو حرف

 ميزنم تويي که يادت و خيالت هم آرامش بخشه...

هيچ ميدوني موقعي که يکم ازم دور ميشي چقدر

 غصه دار ميشم

اون وقته که چشمم دنبال چشاي قشنگت ميگرده که

 با هر نگاه کلي انرژي ازشون دريافت ميکنم...

دستام دنبال دست هاي مهربونت ميگرده تا بدونه

هستي...

هميشه ميموني...

خودت ميدوني که اين واژه ها نميتونن اون چيزي

رو که تو عمق وجودمه ابراز کنن...

وقتي ميخوام از تو بنويسم نه تنها واژه ها در

 مقابلت کم ميارن حتي به احترام حضور سبزت در

مقابلت سر تعظيم فرود می آورند....