باور کن صدامو باور کن صدایی که تلخ وخستس
باور کن قلبمو باور کن قلبی که کوهه اما شکستس
باور کن دستمو باور کن که ساقه ی نوازشه
باور کن چشم منو باور کن که یک قصیده خواهشه
وسوسه ی عاشق شدن التهاب لحظه هامه
حسرت فریاد کردنت اسم کسی با صدامه
اسم تو هر اسمی که هست مثل غزل چه عاشقانه س
پر وسوسه مثل سفر مثل غربت صادقانه س
باور کن اسممو باور کن من فصل بارون برگم
مترود باغ و گل و شبنم درختم
درخت خشکی تو دست تگرگم
باور کن همیشه باور کن
که من به عشقت صادقم
باور کن حرف منو باور کن
که من همیشه عاشقم



