.دلم به اندازه ی حسرت دل عاشقت گرفته! به اندازه ی تموم تن پاکت تنگ شده...دستانت رو به من بسپار..بسپار تا برويم...به همان ديار سبز...برای عاشق شدن و جوانه زدن...خداست که مرا و تو را می خواند...با من باش....آخر تنها عشق حقيقت دارد و جز عشق؟اوه...نه!هرگز!
+نوشته شده در یکشنبه نوزدهم شهریور 1385ساعت0:16توسط بتی |
|
